De waarnemingen
Wat er is gemeten
Verkennend onderzoek bestudeert het M.I.D.™-materiaal onder laboratoriumomstandigheden.
Observeren en begrijpen
Het onderzoek,
helder uitgelegd.
Hier delen we laboratoriumwaarnemingen, de gebruikte methoden en brondocumenten. Neem de tijd om ze op uw eigen tempo te ontdekken.
De context
Wat deze resultaten ons vertellen
De beschreven waarnemingen gelden voor de omstandigheden van elk experiment. Ze vormen geen klinisch bewijs of garantie op individuele resultaten.
Het traject
Hoe we van ervaring naar bewijs gingen.
Het verhaal is eenvoudig. We luisterden naar gebruikers en zochten vervolgens naar meetbare signalen die het bestaan van O-Mira konden helpen verklaren.
De eerste gebruikers in Frankrijk merkten een echt verschil
Zij meldden zich minder uitgeput te voelen na uren scrollen, e-mails of werken, en een prettigere omgang met hun telefoon te ervaren.
O‑Mira wilde begrijpen waarom.
In plaats van ervaringen om te zetten in overdreven claims, zochten we naar meetbare signalen.
ENERLAB heeft het geanalyseerd.
Onafhankelijk laboratoriumonderzoek nam meetbare veranderingen waar in menselijke bloed- en plasmamonsters die aan het M.I.D.™-materiaal werden blootgesteld.
Het Franse Commissariaat voor Atoomenergie en Alternatieve Energieën (CEA) bevestigde een verandering.
Tests op bloedmonsters bij het CEA toonden meetbare veranderingen die overeenkwamen met de waarnemingen van ENERLAB.
Onafhankelijke analyse
Gemeten door ENERLAB.
Voor O-Mira draait laboratoriumonderzoek niet om medische beloften. Het gaat erom te begrijpen of het M.I.D.™-materiaal onder gecontroleerde omstandigheden samenhangt met meetbare veranderingen in biologische signalen, en of die veranderingen via een afzonderlijke bevestigingsroute opnieuw kunnen worden waargenomen.
Eerste onafhankelijke analyse.
De eerste analyses werden uitgevoerd door ENERLAB, een onafhankelijk laboratorium in Frankrijk, met menselijke bloed- en plasmamonsters.
De waarnemingen betroffen de emissie van ultrazwak biologisch licht, ook ultrazwakke fotonemissie genoemd: een zwak signaal dat in biologische systemen wordt onderzocht.
O-Mira presenteert dit als een traject van meten en bevestigen, niet als een medische claim of institutionele ondersteuning.
De expert
Olivier Salières heeft zijn carrière gewijd aan het bestuderen van biofotonen, het ultrazwakke licht dat levende systemen uitzenden.
Hij ontwierp en bouwde zijn eigen meetinstrumenten, waarvan er wereldwijd maar heel weinig bestaan.
Vandaag doen topsporters en bekende namen uit de gastronomie een beroep op zijn analyses.
Officieel geregistreerd
ENERLAB is een geregistreerd Frans laboratorium.
Het staat ingeschreven bij INSEE, RNE en INPI, de officiële registers van de Franse staat.
SIREN 938 817 624. Door iedereen op elk moment te controleren.
Volledig onafhankelijk
ENERLAB verkoopt geen O-Mira. Wij zijn geen eigenaar van ENERLAB.
We financierden de analyse, niet de resultaten.
Onze belangrijkste bevindingen werden ook getest bij het CEA, het Franse Commissariaat voor Atoomenergie en Alternatieve Energieën, met overeenkomstige resultaten.
Dezelfde monsters, hetzelfde protocol: het materiaal heeft een effect, of niet.
De metingen begrijpen
Lees de brongegevens, niet alleen het belangrijkste cijfer.
Elke onderstaande grafiek toont de oorspronkelijke afbeelding uit de studie, met een begrijpelijke toelichting op de meting, de vergelijking en de waargenomen trend.
Grafiek 01
Biofotonemissie door de tijd heen
Een dagelijks overzicht van ultrazwakke lichtemissie in plasma- en volbloedmonsters, gemeten van 29 april tot 7 mei 2026.
Zo leest u deze grafiek
Deze warmtekaart toont hoeveel ultrazwak biofotonlicht elk monster dagelijks uitzendt. Elke rij vertegenwoordigt plasma of volbloed, gemeten met of zonder O-Mira. Geel geeft een hogere emissie aan; groen en blauw een lagere; donkerpaars staat voor 0 RLU, dus geen detecteerbaar signaal.
Wat de gegevens laten zien
- Bij de eerste meting waren de O-Mira-monsters duidelijk helderder: plasma mat 702 RLU tegenover 286 RLU zonder O-Mira, en volbloed 723 RLU tegenover 316 RLU zonder O-Mira.
- De signalen namen in alle monsters af. Onder de O-Mira-condities bleven ze echter langer detecteerbaar: plasma tot 5 mei en volbloed tot 6 mei — het laatste monster dat nog licht uitzond.
Bron: biofotonenstudie van ENERLAB naar bloed en plasma, 2026.
Grafiek 02
Remodulatie van het fotonsignaal
Een vergelijking over vier dagen van ultrazwakke fotonemissie van water dat aan een actieve mobiele telefoon werd blootgesteld, gemeten met en zonder O-Mira.
Zo leest u deze grafiek
Deze studie mat ultrazwakke fotonemissie van 100 ml kraanwater dat aan een actieve mobiele telefoon werd blootgesteld. Zonder O-Mira werd het dominante signaal in de band van 300–400 nm gedetecteerd. Met het O-Mira-apparaat verscheen het in de band van 400–500 nm. De resultaten zijn uitgedrukt in RLU. De controles met een donkere kamer, lege buis en alleen water bleven gedurende het hele protocol onder de ruisdrempel van 50 RLU.
Wat de gegevens laten zien
- Gedurende vier opeenvolgende dagen leverde de conditie telefoon + water een zeer stabiel gemiddelde van 753,9 RLU op, met de dominante emissie in de band van 300–400 nm. Na toevoeging van O-Mira bereikte het signaal gemiddeld 549,5 RLU en werd het steeds in de band van 400–500 nm gedetecteerd.
- Dit betekent een afname van 27,1% in de gemiddelde intensiteit en een volledige verschuiving van nabij-ultraviolet naar zichtbaar blauw. De fotonenergie daalde van ongeveer 3,54 eV naar 2,76 eV per foton — een spectraal regime met lagere energie dat in het rapport wordt geïnterpreteerd als verenigbaar met een meer georganiseerde elektronenoverdracht.
Bron: biofotonenstudie van ENERLAB naar telefoon, water en O-Mira, 2026.
Onderzoeksarchief van ENERLAB
Wilt u de volledige studie bekijken?
Bekijk het volledige onderzoeksrapport van ENERLAB voor een gedetailleerd overzicht van het protocol, de metingen, de resultaten en hun wetenschappelijke interpretatie.
Biofotonenstudie naar bloed en plasma
Analyse van ultrazwakke fotonemissie in menselijk bloed en plasma volgens het onderzoeksprotocol van O-Mira.
Dit rapport presenteert de belangrijkste metingen op menselijke monsters achter het archief, waaronder veranderingen in signaalintensiteit, spectrale herverdeling en waarnemingen door de tijd heen.
PDF openen
Onderzoeks-pdf
Analyse van telefoongerelateerde signalen en water
Metingen van biofotonsignalen in een watermodel voor blootstelling aan een telefoon, met O-Mira aanwezig.
Dit aanvullende rapport onderzoekt hoe het gemeten fotonsignaal veranderde in een gecontroleerd watermodel met telefoongerelateerde elektromagnetische blootstelling.
PDF openen
Onderzoeks-pdf
Biofotonenstudie naar de kieming van luzerne
Vergelijkende opvolging van fotonemissie tijdens de kieming van luzerne volgens het onderzoeksprotocol van O-Mira.
Dit rapport volgt de fotonactiviteit tijdens de kieming door de tijd heen en vergelijkt de O-Mira-conditie met een overeenkomstige controlegroep.
PDF openen
Onderzoeks-pdf
Studie naar de kieming van bonenzaden
Beoordeling van het kiempercentage van zaden die vooraf aan O‑MIRA werden blootgesteld, vergeleken met een onbehandelde controlegroep.
Deze proef, uitgevoerd door het MEZAGRI-laboratorium, omvat 40 bonenzaden verdeeld over twee groepen van 20. De opvolging van 17 tot 25 augustus 2026 vergelijkt de kieming van de zaden onder beide experimentele omstandigheden.
PDF openen
Onderzoeks-pdf
M.I.D.™-MATERIAALTECHNOLOGIE
Het onderzoek begint pas.
Integreer M.I.D.™-technologie in uw dagelijkse omgang met uw telefoon met O-Mira One.
Geselecteerde bibliotheek
Biofotonenonderzoek gaat veel verder dan O-Mira.
Al tientallen jaren bestuderen vooraanstaande wetenschappers en laboratoria wereldwijd ultrazwakke fotonemissies. Deze twaalf wetenschappelijke referenties bieden een bredere basis om het vakgebied te begrijpen en de resultaten van O-Mira in hun context te plaatsen.
2009
Menselijk ritme
Beeldvorming van ultrazwakke spontane fotonemissie van het menselijk lichaam die een dagelijks ritme laat zien.
Kobayashi M.; Kikuchi D.; Okamura H. PLoS ONE.
Waarom dit belangrijk is: Een toonaangevende studie die laat zien dat het lichaam ultrazwak licht uitzendt, onder de waarnemingsdrempel van het blote oog, met een ritmische dagelijkse variatie.
Bekijken op PubMed
2005
Overzicht bij de mens
Een inleiding tot biofotonemissie bij de mens.
Van Wijk R.; Van Wijk E.P. Forsch Komplementarmed Klass Naturheilkd.
Waarom dit belangrijk is: Een goed vertrekpunt om biofotonemissie te begrijpen als ultrazwak licht uit levende systemen, waaronder de mens.
Bekijken op PubMed
2021
Niet-invasief hulpmiddel
Ultrazwakke fotonemissie bij de mens als niet-invasief spectroscopisch hulpmiddel voor de diagnose van interne toestanden: een literatuuroverzicht.
Zapata F.; Pastor-Ruiz V.; Ortega-Ojeda F.; Montalvo G.; Ruiz-Zolle A.V. J Photochem Photobiol B.
Waarom dit belangrijk is: Presenteert menselijke UPE als een groeiend niet-invasief onderzoeksgebied, beïnvloed door oxidatieve stofwisselingsprocessen en interne of externe factoren.
Bekijken op PubMed
2014
Beeldvorming van het hele lichaam
Naar telling en beeldvorming van ultrazwakke fotonen over het hele lichaam, met bijzondere aandacht voor de mens: een overzicht.
Van Wijk R.; Van Wijk E.P.; van Wietmarschen H.A.; van der Greef J. J Photochem Photobiol B.
Waarom dit belangrijk is: Plaatst onderzoek naar menselijke UPE binnen de systeembiologie en beschouwt het lichaam als een complex, dynamisch biologisch systeem.
Bekijken op PubMed
2016
Spectrale analyse
Analyse van polychromatische spectrale patronen van ultrazwakke fotonemissies van het menselijk lichaam.
Kobayashi M.; Iwasa T.; Tada M. J Photochem Photobiol B.
Waarom dit belangrijk is: Laat zien waarom golflengteprofielen belangrijk zijn bij de interpretatie van UPE, naast de totale hoeveelheid gedetecteerd licht.
Bekijken op PubMed
2014
Mechanismen
Ultrazwakke fotonemissie van biologische monsters: definitie, mechanismen, eigenschappen, detectie en toepassingen.
Cifra M.; Pospisil P. J Photochem Photobiol B.
Waarom dit belangrijk is: Een overzicht van het vakgebied met de definitie, detectie en interpretatie van UPE in biologische monsters.
Bekijken op PubMed
2014
Cellulaire communicatie
Een nieuw perspectief op celcommunicatie: de mogelijke rol van ultrazwakke fotonemissie.
Prasad A.; Rossi C.; Lamponi S.; Pospisil P.; Foletti A. J Photochem Photobiol B.
Waarom dit belangrijk is: Onderzoekt experimentele bevindingen en hypothesen over de mogelijke bijdrage van ultrazwakke emissies aan communicatie tussen cellen.
Bekijken op PubMed
2020
Menselijke huid
Oxidatieve stress in de menselijke gezichtshuid waargenomen met beeldvorming van ultrazwakke fotonemissie en de samenhang met biofysische huideigenschappen.
Tsuchida K.; Kobayashi M. Scientific Reports.
Waarom dit belangrijk is: Laat zien dat UPE-beeldvorming onder gecontroleerde omstandigheden regionale verschillen in oxidatieve stress van de menselijke gezichtshuid kan onthullen.
Bekijken op PubMed
2023
Beeldvorming zonder labels
Beeldvorming van biologische auto(chemi)luminescentie van oxidatieve processen in de menselijke huid.
Poplova M.; Prasad A.; Van Wijk E.; Pospisil P.; Cifra M. Analytical Chemistry.
Waarom dit belangrijk is: Laat zien hoe zeer zwakke luminescentie oxidatieve processen in de menselijke huid ruimtelijk kan onderscheiden zonder labels.
Bekijken op PubMed
2019
Huidbeoordeling
Beeldvorming van ultrazwakke fotonemissie om oxidatieve stress van de menselijke huid te beoordelen.
Tsuchida K.; Iwasa T.; Kobayashi M. J Photochem Photobiol B.
Waarom dit belangrijk is: Ondersteunt UPE-beeldvorming en spectroscopie als onderzoeksmethoden om oxidatiegerelateerde huidreacties te beoordelen.
Bekijken op PubMed
2010
Epidermale cellen
Ultrazwakke fotonemissie als niet-invasief hulpmiddel om oxidatieve processen in epidermale cellen van de menselijke huid te volgen.
Rastogi A.; Pospisil P. Skin Research and Technology.
Waarom dit belangrijk is: Beschrijft spontane UPE als het resultaat van cellulaire stofwisselingsprocessen en als signaal om oxidatieve processen bij huidonderzoek te volgen.
Bekijken op PubMed
2010
Opvolgingsmethode
Gebruik van ultrazwakke fotonemissie om het effect van oligomere proanthocyanidinen op oxidatieve stress in de menselijke huid te bepalen.
Van Wijk E.P.; Van Wijk R.; Bosman S. J Photochem Photobiol B.
Waarom dit belangrijk is: Presenteert UPE-metingen als een niet-invasieve methode voor het continu volgen van reacties op oxidatieve stress bij onderzoek naar de menselijke huid.
Bekijken op PubMed